چند ماهی بود آپ نکرده بودیم. دلیل داشت. البته قرار نیست دیگه آپ هم بشه این وبلاگ.

تیمِ ما از هم پاشید...

اول بگم که بابکِ عزیز دیگه در بین ما نیست و به دیارِ باقی شتافته.. روحش شاد

المیرا(الناز) به علت کلاس های دانشگاه (دانشگاه تهران) دیگه وقتِ این کارارو نداره..

بیتا خانم هم که از اوّل تعطیل بود( ببخشید بیتا جون).. پوسِ سرمُ می کنه دستش به من برسه....

موندم خودم که منم دیگه دلُ دماغِ کار کردن ندارم...

اگه می خواستید منو گم نکنید :

www.parseye360.ning.com/salimcbraid

تموم شد حرفام دیگه.. خداحافظ همتون.

یه چیزی رو اصلاح کنم..

شوخی کردم، بیتا همچین دختره بدی هم نیستا( چون وقتِ شوهرشِ درست نیست زیرابشُ بزنم... امّا خدایی کدوم احمقی اینا میگیره) میشه تحملش کرد، البته به سختی

معلمی از دانش آموزان خواست تا عجایب هفتگانه جهان را فهرست وار بنویسند.

دانش آموزان شروع کردند به نوشتن.

معلم نوشته هارو جمع آوری کرد. با آنکه همه جوابها یکی نبودند، اما بیشتر دانش آموزان به موارد زیر اشاره کرده بودند: اهرام مصر، تاج محل، کانال پاناما، کلیسای سن پیتر، دیوار بزرگ چین و ...

در میان نوشته ها کاغذ سفیدی به چشم می خورد. معلم پرسید: این کاغذ سفید مال کیست؟

یکی از دانش آموزان دست خود را بالا برد.

معلم پرسید: دخترم تو چرا چیزی ننوشتی؟

دخترک جواب داد: عجایب موجود در جهان خیلی زیاد هستند و من نمیتوانم تصمیم بگیرم کدام را بنویسم.

معلم گفت:(( بسیار خوب، هرچه در ذهنت هست به من بگو، شاید بتوانم کمکت کنم.))

در این میان دخترک مکثی کرد و گفت:(( به نظره من عجایب هفتگانه جهان عبارتند از: لمس کردن، چشیدن، شنیدن، احساس کردن، خندیدن و عشق ورزیدن..))

پس از شنیدن سخنان دخترک، کلاس در سکوتی فرو رفت. آری عجایب واقعی همین نعمت هایی هستند که ما آن ها را ساده و معمولی می انگاریم و به سادگی از کنارشان عبور می کنیم..!

تقدیم به تمام استقلالیها

دانلود آهنگ و متن آن در ادامه مطلب(برو حالشو ببر)

یکی بود یکی نبود . تو این دنیای نامرد یه دخترنابینا بود که یک دوست

پسر داشت . دختر قصه‌ی ما دوست پسرش رو خیلی دوست میداشت

وهمیشه بهش می‌گفت : اگر من دوتا چشم داشتم برای همیشه با تو

میموندم . یک روز یکی پیدا شد و دوتا چشم های خودشو به

دخترقصه‌ی ما داد . دختر وقتی تونست دوست پسرش رو ببینه

فهمید دوست پسرش هم نابیناست . به خاطر همین به او گفت:

دیگه نمیخومت، از پیش من برو .

پسر وقتی داشت می‌رفت لبخند تلخی زد و گفت :

مواظب چشم های من باش.

غيرت-ع.(بفتح غين و را) رشك بردن ,حميت ,ناموس پرستي,رشك

اين هم از فرهنگ فارسي عميد,اي كاش بيشتر توضيح ميداد

عينكم رو بر ميدارم و به سراغ روزنامه هاي امروز ميرم,اعتماد رو ورق ميزنم چشمم ميخوره به صفحه حوادث ,حوادث مربوط به غيرت نظرم رو جلب ميكنه:-- كشته شدن زني بدست شوهرش --ضرب و شتم دختري توسط پدرش --فرار دختر 14ساله...اا

روزنامه رو ميگذارم رو ميز و ميرم تو اتاقم تا لباس بپوشم, از خونه بيرون ميزنم و به آدم ها خوب نگاه ميكنم, چشمم به يك دختر و پسر جوون مي افته كه دارن به سمتم ميان. چه پسر چشم چروني ,چقدر خيره ست! تو چشمهاش زل ميزنم ,وقتي از كنارم رد ميشن صداي بلند پسر و پرخاشش باعث ميشه سرم رو برگردونم.

"-حاليت نيست روسريت داره مي افته؟ چي؟ اون روي سگ من رو بالا نيار!"

برميگردم و به راهم ادامه ميدم ,يادم مياد بايد به … زنگ بزنم ,دم تلفن عمومي واميستم يكي داره با داد و فرياد به دوست دخترش ميگه :كي به تو گفته دم اون پنجره ي لعنتي وايسي؟

كنار پسره مي ايستم تا گورشو گم كنه و زنگم رو بزنم, چشمش ميخوره بهم و يك لبخند تعفن آور ميزنه ,چقدر بد نگاه ميكنه! با خودم ميگم اگه شلوار من هم مثل اون داشت مي افتاد پايين ,چطوري نگام ميكرد! ,تلفنش تموم ميشه و ي متلك بارم ميكنه و ميره ,همينطور كه تو دلم دارم بهش فحش ميدم چشمم ميخورم به ي كاغذ كه توش با ي خط افتضاح اسم و شماره تلفنه,ميخندم و بي خيال تلفن ميشم ,بر ميگردم خونه

به … زنگ ميزنم ,تلفن رو برميداره با عصبانيت و ناراحتي ميخواد كه 10 دقيقه ديگه باهاش تماس بگيرم. تا ميرم لباسم رو در بيارم تلفن زنگ ميخوره, …ه! ازش ميپرسم چي شده؟ ميگه يكي از رفيقام … رو با ي پسره ديده. …خواهرشه! بحث و عوض ميكنم و به ي بهونه اي زود باهاش خداحافظي ميكنم

عينكم رو برميدارم و تلويزيون رو روشن ميكنم, طبق معمول رو كانال صداي آمريكا خفت كرده صداشو زياد ميكنم

--جنبش زنان مبارز – دستگيري دختر دانشجو در پي..

باز هم تظاهرات باز هم جنبش.. صدارو كم ميكنم و با خودم ميگم اين دخترها و زن هايي كه دارن تو خيابون ها جيغ ميزنن و گريه ميكنن براي گرفتن 10/1 حقشون.. برادر ,پدر يا شوهر ندارن؟ اون دختر دانشجو كه معلوم نيست داره چه بلايي سرش مياد ناموس اين برادراي شرقيمون نيست؟غيرت مرداي ايروني تو يك آستين لباس و موهاي سر ناموسشون خلاصه ميشه؟

به نام او که زندگی و مرگ را آفرید

زندگي به مرگ گفت : چرا آمدن تو رفتن من است ؟

چرا خنده ي تو گريه ي من است ؟

مرگ حرفي نزد

زندگي دوباره گفت : من با آمدنم خنده مي آورم و تو گريه

من با بودنم زندگي مي بخشم و تو نيستي

مرگ ساکت بود

زندگي گفت : رابطه ي من و تو چه احمقانه است

زنده کجا؟ گور کجا ؟ دخمه کجا ، نور کجا ؟ غصه کجا ، سور کجا ؟

اما مرگ همچنان ساکت و تنها گوش مي داد

زندگي فرياد زد : ديوانه ، لااقل بگو چرا محکوم به مرگم ؟؟؟

و مرگ آرام گفت : تا بفهمي که تو و ديوانگي و عشق و حسرت

چه بيهوده هستید

اگر در زندگیت یکی از سیمهای سازت به ناگاه پاره شد آهنگ زندگی را آنچنان ادامه بده که هیچکس نداند بر تو چه گذشت